|
|
Kalendarium życia
BOLESŁAWA PRUSA
1847 rok - 20 sierpnia o godzinie 11.00 w nocy na plebanii
w Hrubieszowie przychodzi na świat Aleksander Głowacki. Rodzicami jego są
Apolonia z Trębińskich Głowacka oraz Antoni Głowacki prywatny oficjalista
w Żabczu.
1850 rok - 6 kwietnia, po krótkiej chorobie umiera na gruźlicę
matka, a trzyletniego Aleksandra bierze pod opiekę babka – Marcjanna
Trembińska z Puław.
1853 rok - Opiekę nad siedmioletnim Aleksandrem i jego bratem
Leonem po śmierci ojca rada familijna powierza wujowi Klemensowi
Olszewskiemu. Aleksander rozpoczyna naukę w Szkole Powiatowej Realnej w
Lublinie, a Leon - studia na Wydziale Historyczno-Filologicznym
Uniwersytetu Kijowskiego.
1861 rok - Wujostwo Olszewscy przeprowadzają się do Lubartowa,
gdzie Aleksander spędza wakacje.
1862 rok - Brat Leon po ukończeniu studiów obejmuje w Siedlcach
stanowisko nauczyciela i zabiera do siebie Aleksandra. W Szkole Powiatowej
w Siedlcach Aleksander kończy klasę piątą a po wakacjach przenosi się wraz
z bratem do Kielc, gdzie w Gimnazjum Męskim uczęszcza do klasy szóstej.
1863 rok - Wybucha powstanie styczniowe i bracia Głowaccy biorą w
nim czynny udział. Szesnastoletni Aleksander wstępuje do oddziału Bończy a
następnie pod dowództwem Ludwika Żychlińskiego walczy w oddziale „Dzieci
Warszawskich”. 1 września zostaje ranny w bit- wie pod wsią Białką koło
Siedlec a następnie aresztowany i więziony w Siedlcach i Lublinie. Brat
Leon na skutek przeżyć powstańczych popada w obłęd.
1864 rok - Po uwolnieniu Aleksander kończy klasę szóstą w Gimnazjum
lubelskim. Zaprzyjaźnia się z grupą najinteligentniejszych uczniów: J.
Ochorowiczem, G. Dolińskim, Z. Kamińskim i wraz z nimi należy do tzw.
partii „trzeźwych”, którą interesują nauki matematyczne i przyrodnicze.
Młody „Głowacz” redaguje pismo szkolne „Kurier Łobuzów” oraz inicjuje
założenie uczniowskiej kasy pożyczkowej.
1866 rok - Aleksander kończy Gimnazjum w Lublinie i w październiku
wstępuje na Wydział Matematyczno-Fizyczny Szkoły Głównej w Warszawie.
1869 rok - Przerywa studia w Warszawie - motywując to niskim
poziomem nauczania oraz trudną sytuacją materialną. Zarabia na życie
pracując jako prywatny korepetytor w Targowisku, w majątku Staniszewskich.
Zapisuje się na Wydział Leśny Instytutu Gospodarstwa Wiejskiego i
Leśnictwa w Puławach. Studiów tych też nie kończy, gdyż zostaje wyrzucony
za zajście z inspektorem rosyjskim.
1870 rok - Aleksander przyjeżdża do Warszawy, gdzie podejmuje pracę
w fabryce Zarzyckiego, a następnie w zakładach „Lilpop i Rau”. Mieszka na
ulicy Cichej. Współpracuje z pismami warszawskimi „Przegląd Tygodniowy” i
„Niwa”.
1872 rok - Publikuje swe prace na łamach tygodnika „Opiekun
Domowy”, podpisując je pseudonimem „Bolesław Prus”- nawiązującym do herbu
rodowego Głowackich.
1875 rok - 14 stycznia bierze ślub z kuzynką Oktawią Trembińską, w
Kościele Świętego Ducha, w Lublinie. Młodzi państwo Głowaccy zamieszkują w
Warszawie na ulicy Twardej. 23 marca ukazuje się w „Kurierze Warszawskim”
pierwsza „Kronika tygodniowa” i od tej chwili Prus staje się jednym z
najpoczytniejszych publicystów warszawskich.
1877-7189 – Odbywa po kraju podróże, których efektem są artykuły
publicystyczne pod wspólnym tytułem „Kartki z podróży”.
1879 rok - Bolesław Prus zostaje członkiem Międzynarodowego
Towarzystwa Literackiego.
1881-1884 - Podejmuje różnorodną działalność społeczną, między
innymi działa w Warszawskim Towarzystwie Dobroczynności oraz Towarzystwie
Popierania Przemysłu i Handlu. Na wakacjach w Nałęczowie nawiązuje
przyjaźń z Oktawią Radziwiłłowiczówną, późniejszą żoną Stefana Żeromskiego.
1886 rok - Umiera w Puławach ciotka Bolesława Prusa – Domicela
Olszewska.
1887-1900 - Prowadzi szeroko zakrojoną działalność pisarską i
publicystyczną oraz społeczną. Między innymi podejmuje staranie założenia
w Warszawie Towarzystwa Gimnastycznego. Jest również współzałożycielem
Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego. Wakacje co roku spędza w
Nałęczowie. Podróżuje po Europie, lecz podróż tę utrudnia mu agorafobia
(lęk przestrzeni).
1900 rok - Państwo Głowaccy biorą na wychowanie małego Emilka
Trembińskiego i wraz z nim wyjeżdżają do Wisły.
1907 rok - W szpitalu w Lublinie umiera brat pisarza – Leon
Głowacki.
1910 rok - Prus przechodzi operację szczęki.
1911 rok - Podróż na Wołyń w sprawie sprzedaży odziedziczonego po
ojcu majątku Maszów. W tym też roku zostaje członkiem honorowym i prezesem
Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy.
1912 rok - Polski Związek Nauczycielski dokonuje wyboru utworów
Prusa jako lektur szkolnych.
19 maja 1912 roku o godzinie 5.30 nad ranem umiera Bolesław
Prus w swym mieszkaniu w Warszawie przy ulicy Wilczej 12.
|