Przez 90 lat Szkoła Podstawowa w Wólce Rokickiej zmieniała swoje oblicze.


1905 r.
    Podczas rewolucji 1905 r. z inicjatywy Polskiej Macierzy Szkolnej została założona szkoła. Pierwszym nauczycielem był mieszkaniec Wólki Rokickiej – Andrzej Urban. Szkołę zamknęły carskie władze po kilku miesiącach po upadku rewolucji.

1916 r.
    W czasie I wojny światowej po zajęciu Lubelszczyzny przez Austriaków założono szkolę typu niskiego. Powstała jednoklasowa szkoła prowadzona przez Zofię Onuferkówną. W następnym roku nauczał w niej Bronisław Kabasiński z Rokitna.

1923 r. 
    Istniejącą placówkę przekształcono w szkołę dwuklasową, a po dwóch latach w 1925 r. w trzyklasową obejmującą swoim obwodem wsie: Wólka Rokicka, kol. Wólka Rokicka, Rokitno i kol. Rokitno.

1926 r.
    Podwyższono stopień organizacyjny do czterech klas i dołączono do obwodu Baranówkę.

1927 – 1939 r.
    Szkoła wzięła czynny udział w ogólnonarodowych zbiórkach funduszy m.in. na Dar Narodowy Trzeciego Maja, Instytut Radiowy im. Marii Curie – Skłodowskiej (1927), na bony Pożyczki Lotniczej (1939).

1927 r.
    Został utworzony sklepik szkolny, w którym pracowali uczniowie, a dochody przeznaczano na zakup pomocy dydaktycznych.

1928 r.
    Dodano piątą klasę, a w roku 1931- szóstą. 

1933 r.
    W związku z nową ustawą szkolną – zarządzeniem Ministra Wyznań, Religii i Oświecenia Publicznego stopień organizacji placówki został obniżony z sześcioklasowej na czteroklasową. Taki stan trwał do wybuchu II wojny światowej

1935 r.
    W szkole od 12 grudnia zaczęło działać koło Polskiego Czerwonego Krzyża, którego opiekunką została nauczycielka Amelia Plattówna

1936 r.
    Uczniowie wystawili we wszystkich miejscowościach należących do obwodu szkoły przedstawienia, które przyniosły zysk w wysokości 15 złotych. Uzyskane fundusze przeznaczono na finansowanie polskich szkól za granicą.

1939 r.
    Z powodu wybuchu 1 września II wojny światowej rok szkolny rozpoczął się 15 września. Okupanci hitlerowscy zabronili nauczania historii Polski, geografii oraz literatury. 
    W miesiącach zimowych nauka trwała ledwie po kilka dni, ponieważ dzieci nie miały ciepłego obuwia i okryć, a w salach lekcyjnych brakowało opału. W 1940 r. na 229 dzieci nie klasyfikowano 130 z powodu nie zgłoszenia się do szkoły

1942 r.
    W porozumieniu z sołtysami dwóch pozostających w szkole nauczycieli zdecydowało się zorganizować naukę w jednej sali lekcyjnej po trzy dni w tygodniu. Dzieci uczyły się przede wszystkim z czasopism i starych podręczników, bowiem okupacyjne władze niemieckie zabroniły druku nowych polskich książek.

1944 r.
    W lipcu po wyzwoleniu Lubelszczyzny przez wojska radzieckie na stanowisku pozostał tylko jeden nauczyciel – kierownik szkoły, Władysław Skubisz. Nauka we wrześniu 1944r rozpoczęła się z trzytygodniowym opóźnieniem, wynikającym z braku lokali na sale szkolne.

1946r.
    Do szkoły przybyli nowi nauczyciele: Zofia Woźniakówna oraz Helena Marzętówna - Antoniuk, która pracowała w naszej szkole aż do emerytury. 

1949 r.
    Od 1 września placówka zmieniła stopień organizacji. Realizowano program szkoły siedmioklasowej. 
Obwód szkolny powiększył się o dzieci ze wsi Czerniejów położonej na drugim brzegu Wieprza.

1950 r.
    W szkole rozpoczęły działalność drużyny harcerskie: męska i żeńska.
    Brak własnego budynku był poważnym utrudnieniem w pracy szkoły. Prowadził też często do konfliktów. Mieszkańcy Wólki Rokickiej nie chcieli w tym roku wynająć lokali na potrzeby szkoły, a po przeniesieniu szkoły do Rokitna odmówili posyłania tam dzieci. Dopiero po dwóch miesiącach interwencji milicji uczniowie z Wólki Rokickiej zaczęli uczęszczać na zajęcia.
    Funkcję kierownika szkoły objęła Helena Marzętówna -Antoniuk, pełniąc ją do 31 maja 1960r. Rozpoczęto wówczas intensywne starania o powstanie budynku szkolnego. Lokalizacja obiektu budziła wiele sporów. Swoją działkę na posesję szkolną ofiarowali: pani Staszkowa pan Błaszczak i pan Jan Wójtowicz. 

1953 r.
    W styczniu został zatwierdzony plan budowy szkoły a więc rozpoczęto gromadzenie materiałów na placu budowy, leżącym na skraju Wólki Rokickiej od strony Rokitna.

1956 r.
    1 września dzieci rozpoczęły naukę w nowym pięknym budynku, który w całości wraz z zapleczem gospodarczym ukończono w 1957r. 

1960 – 1970 r.
    Wówczas szkołą kierował Michał Bugno. Na jego prośbę komitet rodzicielski zakupił dla szkoły frezarkę, heblarkę oraz inne urządzenia 
techniczne, dzięki czemu w 1962 r. powstała nowoczesna pracownia prac ręcznych oraz znana w całym powiecie pracownia modelarska. 

1974 r.
    Rozpoczęto remont szkoły, zakończony w 1978 r. Zdjęto wówczas dachówki i pokryto dach blachą. Wewnątrz budynku założono instalację wodociągowo-kanalizacyjną, zabudowano toalety i hydrofornię, a także powstała instalacja centralnego ogrzewania.

1984 – 1991 r.
    Funkcje dyrektora szkoły sprawował Jan Bartosiewicz, nauczyciel wychowania fizycznego, zatrudniony w szkole od 1978 r. Dzięki jego pasji sportowej i zaangażowaniu powstały na posesji szkolnej boiska do gier zespołowych, a także bieżnia i skocznia do skoku w dal. W tym czasie uczniowie osiągali znakomite wyniki. Rywalizowali z powodzeniem o I miejsce w województwie w wielu dyscyplinach, m.in. w siatkówce, piłce ręcznej, lekkiej atletyce. Dwukrotnie szkoła zdobyła mistrzostwo województwa w rywalizacji sportowej (1984, 1985) oraz I miejsce w konkursie ,,Sport dla każdego” (1985, 1988)
    W 1986 r. w Kocku na zawodach rejonowych w wieloboju specjalistycznym w konkurencjach indywidualnych nasze dziewczęta zajęły pierwsze i drugie miejsca.Natomiast dwie sztafety dziewcząt zajęły drugie miejsca. 
W 1987 r. również w Kocku podczas Mistrzostw Rejonu w wieloboju sprawnościowym dziewczęta zajęły I, a chłopcy II miejsce.
W 1987 r. w Kraśniku na wojewódzkich zawodach sportowych w Wieloboju Sprawnościowym Przyjaźni o Puchar Redakcji ,,Świata Młodych” w kategorii dziewcząt nasza reprezentacja zajęła I miejsce.

    Rozpoczęto budowę pełno wymiarowej sali gimnastycznej wraz z zapleczem (szatnie, prysznice, magazyny). Dokonano także przebudowy kotłowni, montując nowoczesny i ekologiczny piec na olej opałowy. Odnowiono również elewację głównego budynku. Uroczyste przekazanie nowego skrzydła odbyło się 28 września 1996 r. 19 maja w 82 rocznicę śmierci wielkiego pisarza, społecznika i patrioty, silnie związanego z Lubelszczyzną Kurator Oświaty w Lublinie nadał szkole imię Bolesława Prusa. Uroczystość odbyła się na boisku szkolnym. Uczestniczyli w niej wicekurator T. Doroszuk, ksiądz proboszcz J. Huzar, wójt J. Bodziacki, społeczność szkolna oraz mieszkańcy. 

1997 r.
    W ramach akcji MEN szkoła otrzymała nowoczesną pracownię informatyczną z 10 stanowiskami komputerowymi, oprogramowaniem i dostępem do Internetu. Meble do pracowni ufundowało MPWiK w Lublinie, które sprawuje patronat nad szkołą od 1993 r.

1998 r.
    Po reformie systemu edukacji wprowadzonej przez rząd premiera J. Buzka szkoła liczy 6 klas, po jej ukończeniu uczniowie kontynuują naukę w gimnazjum w Łucce. Mieszkańcy Wólki i Rokitna pragnęli, by gimnazjum zostało zlokalizowane na miejscu. Jednak mimo protestów i strajku rodziców Lubelski Kurator Oświaty nie wyraził na to zgody.

2000 r.
    W tym roku został przeprowadzony remont kapitalny starego budynku. Wymieniono wszystkie okna, drzwi, instalację grzewczą i elektryczną, ocieplono strych. Przebudowano główne wejście do szkoły, przekształcono dawne mieszkania nauczycieli na salę lekcyjną i bibliotekę szkolną, zaś starą szatnię na gabinet dyrektora. Został też odnowiony parkiet i pomalowane ściany w salach oraz na korytarzach.
    Uwieńczeniem dorobku szkoły i dokonań uczniów w ciągu 85 lat jej istnienia była uroczystość nadania i poświęcenia sztandaru szkoły, ufundowanego przez Radę Rodziców, a zaprojektowanego przez absolwentkę szkoły – Monikę Woźniak. Uroczystość ta odbyła się 19 maja 2001 r. Uczestniczyła w niej wicekurator Grażyna Wójtowicz, wójt J. Bodziacki, radni gminy, nauczyciele pracujący obecnie i niegdyś, rodzice i uczniowie.
 

                      Projekt i wykonanie: adamP.